Definisi: kecai
<b>ke·cai</b> <i>a,</i> <b>ber·ke·cai</b> <i>a</i> remuk (pecah, robek, dsb) hingga menjadi kecil-kecil: <i>kaca itu dibantingnya hingga ~;<br></i><b>ber·ke·cai-ke·cai</b> <i>v</i> berkecai;<br><b>ter·ke·cai</b> <i>a</i> berkecai
Relasi Kata / Kata Turunan
Loading...