Definisi: kencong
<b><sup>1</sup>ken·cong</b> /kéncong/ <i>a</i> pencong; serong<br><b>me·ngen·cong·kan</b> <i>v</i> menyebabkan kencong; membelokkan<br>~<b> bibir</b> mengerotkan bibir; ~<b> perkataan</b> membelokkan perkataan orang
← Kembali ke Pencarian