<b>ku·mai</b> <i>n</i> <b>1</b> ukiran yg beringgit-ringgit atau timbul (spt pd bingkai gambar, kaki meja): <i>dibuatnya -- berkerawang;</i> <b>2</b> bingkai (pd bakul, keranjang, dsb): --<i> bakul itu bahannya dr rotan;<br></i><b>ber·ku·mai</b> <i>v</i> ada kumainya; memakai kumai: <i>bingkai itu ~;<br></i><b>me·ngu·mai</b> <i>v</i> mengukir (melarik, membuat) kumai;<br><b>me·ngu·mai·kan</b> <i>v</i> mengumai;<br><b>ku·mai·an</b> <i>n</i> kumai